گروهی که تحت عنوان انجمن زبانشناسی ایران فعالیت میکنند، به شهادت بسیاری از اعضای جامعه زبانشناسی کشور که در این مدت پنج سال دانشجویی در این رشته با آنها در ارتباط بوده ام، وضعیتی را برای انجمن زبانشناسی ایران رقم زده اند که جز واژه ی اضمحلال عنوانی نمیتوان در توصیف آن بیان کرد.

اشکال کار دقیقا از آنجایی شروع شد که یک "  گروه خاص " تمام فعالیتهای انجمن زبانشناسی ایران را متصرف شدند و به این ترتیب دایره نام " ایران " که براساس مقررات انجمنهای علمی وزارت علوم تنها به یک انجمن در هر رشته اختصاص داده میشود، برای این انجمن محدود شد.

با این نکته کاری نداریم که این " گروه خاص " از رانت انجمن استفاده کرده و میکنند، زیرا ویژه خواری از بی اخلاقیهای رایج این زمانه است و حتی جامعه دانشگاهی که اصولا باید پرچمدار اخلاق مداری و عدالت باشند، از این بلیه مبرا نیستند.

با این نکته هم کاری نداریم که آیا اصولا بازرسی خاصی در مورد فعالیتهای این " گروه خاص " در انجمن صورت میگیرد یا خیر، زیرا عدم نظارت و بازرسی مصیبتی است همه گیر در این زمانه. در جایی که در وزارت علوم مسائل حادتر از این بازرسی نمیشود، انتظار بازرسی دقیق انجمنهای علمی شاید مضحک به نظر برسد. البته به صورت صوری گزارشها و بازرسیهایی انجام میشود، ولی از آنجا که نهادی مستقل از وزارت علوم پیگیر چنین دقائقی نیست و هیچگاه این گزارشات اعلام عمومی نشده اند، امیدی به صحت و شفافیت این بازرسیها نیست.

اینجانب هیچ خصومتی با این " گروه خاص " نداشته و ندارم، ولی شدیدا به رفتار انحصارطلبانه آنها در انجمن زبانشناسی ایران معترض هستم . این " گروه خاص " همواره گلایه دارند از عدم همراهی آحاد جامعه زبانشناسی ایران، ولی هرگاه تماسی با آحاد این " گروه خاص " گرفته میشود و در خصوص همکاری با انجمن و فعالیت در آن سوال مشود، جز پاسخهای متکبرانه سیگنالی دریافت نمیشود.

جای تاسف است که دافعه ذاتی رفتار  این " گروه خاص " کار را به آنجا رسانده که در سال 1394 تنها 19 نفر به عضویت انجمن درآمده اند و در نتیجه انتخابات هیات مدیره جدید انجمن  در خرداد 1395  با شرکت کمتر از 100 نفر برگزار شد. با تمام احترامی که برای اعضای منتخب قائلیم، آیا این تعداد آرا میتواند برای آنها مشروعیت آفرین باشد و آیا به راستی آنها میتوانند خود را نماینده جامعه زبانشناسی ایران بدانند ؟

مجددا تاکید میکنم که بنده هیچ خصومتی با این " گروه خاص " و نیز اعضای فعلی و هیات مدیره آن ندارم و صرفا اشکال کار را در زیر سوال بردن پسوند " ایران " در این انجمن میبینم. مساله ای که سال 93 نیز به آن اشاره کرده بودم ولی اعضای همین " گروه خاص " برآشفته شدند و پاسخی منطقی ندادند. این " گروه خاص " در حد توان و بضاعت خود برای رشته زبانشناسی فعالیت کرده و میکنند و تلاشهای آنها شایسته تقدیر است، اما رفتارانحصارطلبانه آنها باعث شده شان این انجمن از یک انجمن کشوری به یک انجمن علمی دانشجویی در حد یک دانشگاه تنزل یابد.

به عنوان راه حل نهایی به نظر میرسد، یا اعضا و هیات مدیره انجمن زبانشناسی ایران باید از رفتارهای خاص این " گروه خاص " تبری جویند و به آنها معترض شوند، کما اینکه بنده به عنوان عضوی از انجمن پیشتر و هم اکنون این کار را کرده و میکنم، و یا اینکه کمیسیون انجمنهای علمی وزارت علوم در خصوص فعالیتهای انجمن زبانشناسی ایران به طور شفاف رسیدگی کند. از اولی که طرفی نبسته و چنین که میرود، نمیبریم، پس به امید راه حل دوم ، به عنوان عضوی از انجمن زبانشناسی ایران، موضوع را پیگیری میکنم.

وهاب کریمی
عضو انجمن زبانشناسی ایران