چهارم اردیبهشت 1314 و در نهمین سالروز تاجگذرای رضا شاه پهلوی و برای توسعه و تكمیل زبان فارسی و وضع واژه های جدید فارسی و جایگزین نمودن آنها به جای لغات بیگانه سازمانی به نام «فرهنگستان ایران» تأسیس یافت. به عنوان این فرهنگستان دقت کنید : فرهنگستان "ایران" و نه فرهنگستان زبان فارسی !  در این سازمان نخبه دانشمندان معاصر در رشته های مختلف عضویت یافتند. در همین روز ذكاء الملك فروغی رئیس الوزراء به ریاست فرهنگستان و ادیب السلطنه سمیعی و حاج سید نصرالله تقوی به نیابت ریاست انتخاب شدند. غلامعلی رعدی آذرخشی رئیس اداره انطباعات وزارت عارف با حفظ سمت به ریاست دبیرخانه برگزیده شد. فرهنگستان از تاریخ تأسیس به وضع لغات جدیدی پرداخت كه تدریجاً از این تاریخ ملاك كارها قرار گرفت . این فرهنگستان بعدها به فرهنگستان اول معروف شد. فرهنگستان ایران در بهمن 1315 نظام‌نامه‌ای برای بازبینی در اصطلاحات علمی‌ تصویب كرد و در آن راه و روش و ضوابط معادل‌یابی را تعیین نمود. تدابیر حاكم بر این نظام‌نامه‌، اتّخاذ طریقی سالم و معتدل‌، دور از تعصّب عرب‌زدایی و سره‌آفرینی و منطبق با طبیعت زبان انسانی و تحوّل و تطوّر در امر واژه گزینی بود؛ ازاین‌رو، عملكرد فرهنگستان در این حوزه موفّقیت‌آمیز بود و نتایج مصوّبات آن از اقبال عمومی خوبی برخوردار شد. فرهنگستان اوّل‌، با پیشگیری به‌موقع از آفتی كه به زبان فارسی روی آورده‌بود، وظیفۀ خود را ادا كرد.