خانم زهرا میررضی دانشجوی دکترای دانشگاه مساچوست امهرست امریکا، و دانشجوی نخبه ی سابق دانشگاه تهران، که در آزمون دو سال پیش مقطع دکترا موفق به کسب رتبه اول شدند، هفته ی آینده میهمان خانه ی خود و دوستان انجمن علمی زبانشناسی دانشگاه تهران هستند.



در اینجا شرح مختصری در مورد آنچه که دانش زبانشناسی به حقیر در حیطه ی آموزش جمله سازی به کودکان دارای اختالات زبانی کمک نموده است می پردازم. آنچه در ادامه می آید تجربه ی شخصی خودم در طی کار کردن با این کودکان بوده لذا استناد به منبع خاصی نخواهم کرد.

در شروع کار بایستی کودک فعل یا عمل (action) موردنظر ما را درک کرده، بفهمد و بتواند واژه ی آنرا تلفظ کند. حال جمله ی "پسر سیب می خورد" را در نظر بگیرید که در یک تصویری که به کودک نشان داده می شود در حال رخ دادن است. در شروع کار ما بایستی عامل (agent) یا کننده ی کار را برجسته کنیم: این کیه؟ در پاسخ از جواب متناقض استفاده می کنیم تا کودک "کیه" را درک کند. مثلا اگر عامل پسری هست که در حال خوردن است از وی سوال می کنیم: این دختره؟ بعد جواب می دهیم: نه پسره. در گام بعدی سوال دوم را مطرح می کنیم که در رابطه با خود عمل است می پرسیم پسر: چکار می کنه؟ مثلا اگر می خوره می گوییم: بازی می کنه؟ و جواب می دهیم: نه می خورد و می خواهیم که کودک هم با ما و بعد به تنهایی تکرار کند. در گام بعدی که مربوط به پذیرنده ی عمل یا کنش پذیر (patient) است سوال می پرسیم: چی می خورد؟ اگر سیب می خوره می گوییم آب می خورد؟!! (همراه با حالت تعجب و سوالی). بعدش جواب می دهیم: نه سیب می خورد. و در نهایت جمله را سر هم می کنیم: "پسر سیب می خورد". با این فرض که کودک نقشهای تتا که حاوی معنا هستند را درک کرده و ژرف ساخت " کیه + چی + چکار می کنه " را ذهنی کرده باشد و در سطح ذهنی به ادراکش نایل آمده باشد که در روساخت بتواند زنجیره ی "عامل + کنش پذیر+عمل" را درسیستم زبانی اش برای هر زنجیره ی مشابه فعل خوردن به کار ببندد. همین روش کار کردن می تواند طریقی باشد که ما با تشکیل ژرف ساختها در ذهن کودک طی یک پروسه در دراز مدت بتوانیم جمله بندی یک کودک دارای اختلال زبانی را غنی تر کنیم نه بدین معنا که زایایی داشته باشد چون زایایی نحو خودجوش است و شاید مقوله ای باشد که با آموزش زیاد جور درنیاید.


در این ویدئو که 16 سال پیش در شبکه چهار تلویزیون ایران پخش شده است، با حضور آقایان دکتر لاچینی و استاد میرعمادی به بررسی تفاوت نحو و دستور پرداخته میشود.

[http://www.aparat.com/v/iouzN]


کتاب optimality theory constraint interaction in generative grammar نظریه بهینگی، برهمکنش محدودیتها در دستور زایشی، از پرینس و اسمولنسکی، از منابع مهم این نظریه است که در سال 1993 برای اولین بار عرضه شد و در اینجا ویرایش دوم آن را میتوانید دانلود کنید.

سه بخش کلی این کتاب عبارتند از 1. بهینگی و برهمکنش محدودیتها، 2. نظریه ی هجا و 3. مسائل و پاسخهایی در نظریه بهینگی . مطالعه این کتاب برای دانشجویانی که قصد آشنایی با این نظریه را دارند سودمند خواهد بود.




بازبینی حالت مطلق در ساخت کنایی

یکشنبه 6 دی 1394 22:08
طبقه بندی:نحو، 

عنوان فوق، نام مقاله ای از دکتر یادگار کریمی استادیار دانشگاه کردستان است.

چکیده : این مقاله به بررسی سازوکارهای دخیل در بازبینی حالت مطلق بر روی مفعول بند متعدی و فاعل بند لازم در ساخت کنایی میپردازد. نخست دو رویکرد کمینه گرای غالب به اشتقاق ساخت کنایی (الف) حالت مطلق به مثابة حالت بینشان و (ب) حالت مطلق به مثابة حالت فاعلی معرفی میشود. سپس با استناد به شواهدی جدید از اشتقاق نحوی افعال مرکب لازم در زمان گذشته در زبان کردی و به تبع آن، با بررسی نحوة بازبینی حالت مطلق در این گونه ساختها استدلال م یشود که رویکرد (ب) به ساخت کنایی از کفایت تجربی و نظری بالاتری برخوردار است و این به نوبة خود تلاشی در راستای ارائة اشتقاق نحوی طبیعیتر برای ساختهای کنایی به شمار میرود.

برای دریافت این مقاله اینجا را کلیک کنید


دکتر راسخ از دانشگاه همدان نقدی بر کتاب شیوه استدلال نحوی دکتر درزی نوشتنه اند که از اینجا میتونید دریافت کنید. این نقد رو به درخواست خوانندگان وبلاگ گذاشتم. شخصا کتاب رو دیدم ولی به طور کامل مطالعه نکردم. برای همین نمیتونم نظری داشته باشم. از دوستانی که کتاب رو به طور کامل خوندند تقاضا دارم نقد و نظر خودشون رو در مورد کتاب و همینطور نقد دکتر راسخ، در قسمت کامنتها بنویسند.

بدون شک نظر دانشجوها برای اساتید در تالیف کتب درسی مهم خواهد بود.


تکواژ میانجی در فارسی

شنبه 7 آذر 1394 13:23
طبقه بندی:صرف، نحو، واج‌شناسی، 

برای استدلال علمی لزوما نباید در چهارچوب یک نظریه علمی پژوهش کرد، به خصوص در زبانشناسی که تجربی ترین علم از علوم انسانی است تا آنجا که برای آن قانون علمی هم وضع شده به مانند علوم طبیعی. با استفاده از همین قوانین پژوهشگر میتواند فرضیات خود را محک بزند و عرضه کند بدون اینکه نیاز به طرح نظریات داشته باشد و یا لازم باشد در چهارچوب نظری خاصی فرضیه ی خود را به بوته ی آزمون بنهد . نمونه این شیوه استدلال را در مطلب " واج میانجی " آوردم که در آن این ایده را مطرح کردم که آن چیزی که به نام میانجی میشناسیم تکواژ است نه واج. نمونه ای دیگر از این شیوه استدلال را دکتر شقاقی در مقاله ی بررسی التقای مصوتها در فارسی، انجام داده اند و بیشتر از آنکه به نظریات بپردازند و در بند نظریه باشند، استدلال خود را مطرح کرده اند و بر طبق قوانین زبانشناسی و مشخصا اصل اقتصاد زبانی، میانجی در فارسی را تکواژ دانسته اند. البته من در زمان طرح آن پرسش مقاله ایشان را نداشتم و از شیوه ی دیگری استدلال کردم که میانجی تکواژ است. این نشان میدهد که برای استدلال الزامی به استفاده از نظریه نیست. تفکر انتقادی را در بند نظریات گرفتار نکنیم.


  • تعداد صفحات :5
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
تیم ترویج زبانشناسی

در اول بهمن 94 پس از 4 سال فعالیت مستمر وبلاگ زبانشناسان آینده، تیم کشوری ترویج دانش زبانشناسی با هدف کارآفرینی در این رشته و به واسطه تحرک این وبلاگ در فضای مجازی کشور تشکیل شد و فعالیت عملی خود را به فضای واقعی آورد تا سرانجام این وبلاگ به هدف خود رسیده باشد.
***************
کانال تلگرام https://telegram.me/linguists2b
صفحه فیسبوک https://www.facebook.com/linguists2b


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :